What’s in a name? The story of MaxClass.

When started MaxClass last year we invested time – a great deal of time – in researching and testing the brand name. I would be embarrassed to tell you which names I came up with and tested with a list of people across Europe and the states. I even came up with one name that every single person in my test panel had complaints about. Too hard to pronounce, too hard to remember, sounds like a swear word in my language, makes me think of ….

I have already thanked all the people in the US, Italy, France, the Netherlands and England for  all the candid reactions I got. But the thing was: every time we actually had to go and buy the domain and it was starting to cost money.

In the book Getting Real by 37Signals.com, they say that a weak domain like BasecampHQ.com is not really a bad thing. I guess they are successful enough to have a point but I just didn’t want a name like that. So let’s say that this is one of the few things I disagree with in that great book.

So name after name bit the dust and our working title “Klas.nl” (nice in in the Netherlands where we were going to launch) was getting too well known. I think I would have liked to have read the research by T. Clifton Green and Russell E. Jame , two scientists who show that short names which contain of recognizable words lead to better valuated companies. So it better to be called MaxClass than SSalcXam. You can download the paper here: http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1777256

So how did that end? As our company is called Maximonster Interactive Things (after the French and Dutch translation of Where the Wild Things Are – a brilliant children’s’ book), it now doesn’t seem unlikely that we would use the Max.. somehow – especially as I wanted a name that contained ‘class’ to reflect the importance of the class and to be slightly recognizable). Still, I just didn’t come up with it and kept testing weaker names. One day I walked into the office and Marc Worrel, the main architect, noted (not even looking up) that we might as well call the whole thing MaxClass…

Now anyone that has claimed a domain name knows that a nice name like that would be owned by some domain-reseller that wants to make a profit. In this case it was just being auctioned off and I discovered that there were automatic biddings being done of 65 USD. So being Dutch and stingy (and smart J)  I bid 70 USD and beat five automatic bids. And so, we had a name which every single person in the test panel loved.

www.maxclass.com

Facebook als maatschappelijk risico

Het zal wel mijn leeftijd zijn (nog net niet 45 – wat toepasselijk voor dit stukje) maar ik ben mij er dagelijks van bewust dat het vrijelijk weggeven van persoonlijk informatie niet zonder risico is. Een jaar of wat geleden ontmoette ik een vrouw (jonger dan ik ja) die het verschikkelijk overdreven vond dat er organisaties waren die zich zo druk maakte over privacy op internet. Ik zei (hier spreekt opa) dat je toch de tweede wereld oorlog niet moest vergeten.

Vandaag hoorde ik een verhaal van een kennis wiens joodse oma net voor de oorlog in Amsterdam ging wonen. Zij kwam uit Rusland en weigerde zich als Jodin te registreren. Zij overleefde zo de oorlog.

Vandaag werd ik gewezen op de site over Facebook privacy van Matt McKeon, een ontwikkelaar bij IBM die op persoonlijke titel dit onderwerp bestudeerde. Hij kwam tot een schokerende conclusie. In 5 jaar tijd heeft Facebook nagenoeg alle gegevens die privé waren, openbaar gemaakt. Dus als je dacht dat je alleen voor je vrienden (of misschien de vrienden-van-je-vrienden) gegevens invoerde en niet zo goed hebt opgelet, dan heb je ongewild je privacy totaal opgegeven.

Natuurlijk kan je zeggen dat je dan moet opletten. Dat deed de joodse oma tenslotte ook. Maar de meeste oma’s realiseerde zich destijds ook niet dat zoiets gewoons als je joodse identiteit op een formulier invullen tot zulke verschrikkelijke uitkomsten zou leiden.

En ja, ook ik heb een Facebook profiel…

Noot: blauwe gebieden geven aan dat informatie in principe openbaar is. Zie voor meer info: http://mattmckeon.com/facebook-privacy/

Bizarre verhalen bij Social Strategy Talks

Social strategy talks – de door Sogeti en Crowd Sourcing gesponsorde bijeenkomsten over social media -had een vreemd thema: “bizarre verhalen”. Het leverde een onrustige middag met een allegaartje aan verhalen waar de diepte wat te zoeken was.
Een beetje uit de oude doos was Let me for stay for a day http://www.letmestayforaday.com/ het verhaal van Ramon Stoppelenburg. die meer dan 3000 logeeradressen rondselden via met een website en bijzonder veel (tradionele) media aandacht. En dat zonder sociale media.
Echt bizar werd het toen twee dames kwamen vertellen over corporate storytelling waarbij verhalen worden gebruikt om in organisaties veranderen door te voeren. Niet echt ouderwets zou je zeggen. De zaal begreep het niet. De dames gaven in een omgeving van special media adepten een schoolles over ‘hele verhalen’. Tweets zijn dat niet. Vonden zij. De beledigingen vloegen over twitter heen. Ze werden net niet uitgejoeld.
Zo’n moment zou je over een paar jaar moeten herinneren. Wat zullen wij van twitter dan gaan vinden? Ik ben oud genoeg om te weten dat het nu niet te voorspellen is.
Toch de moeite waard: http://www.socialstrategytalk.com/
Op twitter: #sst

Nerd alert: bladeren in het OIM

OK… programmeur ben ik niet, maar ik voel mij wel nerd als ik met plezier door bestanden zoals de Kvk registers of het Beneluxmerkenbureau struin. Zoiets als zappen maar dan met databases. The ultimate reality show.
Helemaal leuk is het in een online octrooi database te zappen.
Na een interessante middag van NextStage, was ik benieuwd geworden naar octrooien die social media toepassingen betreffen. Dus even “social media” intikken bij OHIM.
Het is ongelofelijk wat hier gebeurt. Bijna ieder denkbaar aspect van social media worden beschermd!
Een paar octrooien die ik stuitend vind (je moet even het stoffige Engels vertalen)
“SYNCHRONOUS DELIVERY OF MEDIA CONTENT IN A COLLABORATIVE ENVIRONMENT”

“System and Method For Advertisement Targeting of Conversations in Social Media ” 

en als klap op de vuurpijl:
“MAINTAINING A USER PROFILE BASED ON DYNAMIC DATA ”

Gelukkig weet ik ook dat je heel veel geld moet hebben om zo’n octrooi ook daadwerkelijk toe te passen. Je moet toch niet denken dat alle octrooien echt gebruikt zouden worden. Dan zouden we nog achter typmachines zitten te werken.

Gelukkig herinner ik mij ook dat jaren geleden het hele concept “multimedia” beschermd bleek te zijn. En dat was op het moment dat deze term helemaal hip&happening was en menig bedrijf het woord in zijn bedrijfsnaam had verwerkt. Nou ik weet niet of dit verhaal de term multimedia onder druk heeft gezet maar intussen is het een beetje een ouderwets woord geworden. Ik betwijfel of multimediale toepassingen heeft gemaakt aan de octrooi-houder iets heeft betaald. Ik niet in ieder geval.

Nieuwe blog! Een experiment in ranking.

Het is al jaren geleden dat ik een blog schreef. Ik noemde het toen nog niet eens een blog. Ha… hoe oud moet die man wel niet zijn… Maar het was wel zoiets: korte stukjes achter elkaar die samen een soort geheel vormen. Het had toen de naam ” reflecties van de werkvloer” (van een internet-bureau). Ik stuurde de stukjes ook naar een mailinglijst en het werd gelezen. Ik hield daarmee op toen ik het te druk kreeg met ander schrijfwerk naast mijn werk voor ICATT (dat internet-bureau) en hobbies zoals kookboeken.

Maar een nieuw jaar en nieuwe kansen. Waar begin je dan een blog? Technisch gezien lijkt een blog eenvoudig. Korte stukjes onder elkaar.  Als internetbureau knutsel je dus zoiets zelf wel bijelkaar… 

Ik vraag het aan mijn wederhelft. Manon Sikkel – onlangs nog genomineerd voor de Dutch Bloggies – is naast haar werk als journalist en schrijver een social media power-user met WordPress (de software achter deze blog) als een van haar gereedschappen. Als je vraagt waarom het zo goed is, dan volgt  een uiteenzetting over de vele handige features. Maar als je naast haar zit (bloggen kan namelijk makkelijk halverwege een film op TV) dan zie je 1. Statistieken en 2. Statistieken. Je wilt tenslotte gevonden worden. Het is naast een passie ook personal-marketing en dat moet het wel een beetje gelezen worden.

En daar ligt de kracht van WordPress. Het wordt onwaarschijnlijk goed gevonden door Google. En het kent nu ook een integratie met LinkedIn. Ook handig.

Maar hoe goed is die ranking, zoals dat heet in Google-speak? Ik doe een experiment. Ik zet hier het woord Hindoestaanse Porno. U leest het goed. Hindoestaanse Porno. Dit is de naam van een vis die ik eens deelde met Manon (Manon heb ik nog steeds, de vis is dood). In een blog noemde zij al onze vis en dit leidt tot de dag van vandaag tot een enorme stroom bezoekers. Je kunt natuurlijk beargumenteren dat het vooral de roem van Manon is (tenslotte een winnaar van prijzen voor haar schrijfwerk) of de duizenden links die leiden naar haar blog of  – nog waarschijnlijker – haar vele fans. Maar ik zeg dus: het is de ranking van WordPress voor Google.

Deze blog is nog niet bekend. Deze blog is nog niet gelinkt. Wat weet Google?
Over een paar weken leest u hier de uitslag van mijn onderzoek.